Wat is colloïdaal zilver?

Colloïdaal zilver of zilverwater is een oplossing van zilver in water. Een colloïdaal deeltje is het klein mogelijkste deeltje van een stof dat nog steeds de ongedeelde eigenschappen van die stof heeft, in dit geval zilver. De zilverdeeltjes zijn zo klein (0.001 tot 0.0015 micron) dat zij vrij in het water zweven.

Sinds de Oudheid was de ontsmettende werking van zilver bekend en het zilverwater werd eeuwenlang geproduceerd door apothekers, door middel van een filtreringsproces. Rond 1940 raakte het nieuwe "wondermiddel" antibiotica in zwang en werd algemeen toegepast. Daarnaast bleek colloïdaal zilver moeilijk te patenteren, omdat elke apotheker het zelf maakte en met het populairder worden van antibiotica raakte colloïdaal zilver in onbruik. Tegenwoordig staat het echter weer volop in de belangstelling vanwege de bacterie-, virus- en schimmeldodende werking. Volgens het huidige officiële geneesmiddellenbeleid is het geen geneesmiddel, maar een voedingssupplement. Het kan de weerstand van mensen, dieren en planten zonder bijwerkingen ondersteunen, en zowel preventief als bij acute en chronische ziekten worden ingezet.

Hoe kom je aan colloïdaal zilver?

Het is te koop bij de apotheek, maar in grotere hoeveelheden goedkoper via internet te bestellen. Nog goedkoper is het om het zelf te maken. Daar heb je een "colloïdaalzilver-generator" voor nodig. Dit is een accu die door middel van een kleine elektrische lading op een stel zilverstaafjes de zilverdeeltjes aan het water afgeeft. Deze apparaatjes kun je kant en klaar of als bouwpakketje aanschaffen. Op internet zijn diverse leveranciers waaronder ook een voor Nederland en België. Normaal gesproken wordt er een gebruiksaanwijzing  meegeleverd en een tijdsschema om tot de juiste concentratie te komen.

Behalve een colloïdaalzilver-generator heb je gedestilleerd water nodig. Er zijn diverse varianten van gedestilleerd water op de markt, de meest zuivere en kostbare is Aqua Purificata van de apotheek. Maar er zijn ook goedkopere flessen die goed voldoen, tot en met het goedkope gedestilleerde water uit de supermarkt, dat alleen geschikt is voor uitwendig gebruik. Mineraalwater is niet geschikt omdat het zout bevat, dat zich gaat verbinden met de zilverdeeltjes. Op zich kan dat geen kwaad, maar omdat het water melkwit kleurt, is de concentratie moeilijk in te schatten. Het gedestilleerde water moet vooraf even worden gekookt en tijdens het proces op een theelichtje blijven staan. Zo blijft het water in beweging en worden de zilverdeeltjes gelijkmatig opgenomen. Hoe langer de stroom op de zilverstaafjes blijft staan, hoe meer deeltjes er gaandeweg aan het water worden afgegeven. Vanaf zo´n 10 ppm kleurt het water lichtgeel en vervolgens van donkergeel naar theekleur tegen de 200 ppm.

Hoe kun je Colloïdaal zilver gebruiken?

De meningen zijn behoorlijk verdeeld over de in te nemen concentraties en frequenties. Dit geldt met name voor de hoge dosering in hoge concentraties. Een algemene richtlijn is:

Inwendig, orale inname:

Voor preventie wordt een lage concentratie (10-25 ppm) aanbevolen. Voor een volwassene van gemiddeld gewicht 3 theelepels per dag, kinderen en dieren naar verhouding van hun gewicht.

Voor de bestrijding van acute infecties kun je tijdelijk een iets hogere concentraties (40 ppm) gebruiken in een hogere frequentie, zoals 3 x 3 theelepels per dag.

Voor de bestrijding en verlichting van hardnekkige chronische problemen met de immuniteit een hoge dosering in hoge concentraties (200 ppm). Mits onder begeleiding van en gecontroleerd door een arts of therapeut met ervaring met colloïdaal zilver. In de literatuur wordt het gevaar van ophoping van het zilver in het lichaam genoemd, een toestand die Argylia heet en waarbij de huid een lichte blauwgrijze tint krijgt. Maar evengoed zijn er gevallen bekend van mensen die langdurig grote hoeveelheden in hoge concentraties innamen en die niet verkleurden. Wel is het bij een dergelijk gebruik belangrijk om het voedingsupplement Selenium bij te slikken want dit wordt afgebroken door het aanwezige zilver in het lichaam.

Bij het begin van de inname kunnen ontgiftingsreacties optreden in de vorm van lichte hoofdpijn, grieperigheid, vermoeidheid en diarree. Deze tijdelijke klachten worden veroorzaakt doordat de in het lichaam opgeslagen gifstoffen vrijkomen en, alvorens te worden uitgescheiden, door het lichaam circuleren.

Uitwendig gebruik

Bij direct gebruik op het getroffen gebied van het lichaam werkt colloïdaal zilver nog effectiever en doodt het ter plaatse de aanwezige ziektekiemen. Een ander voordeel is dat, mocht je daar bang voor zijn, er geen enkel risico bestaat voor ophopingen in het lichaam.

Het zilverwater kun je uitwendig gebruiken door middel van druppelen met een pipetje of sprayen, de apotheker verkoopt voor een paar euro 30 ml spuitflesjes. Een andere toepassing is met kompressen. Dit doe je door een met zilverwater doordrenkt papieren zakdoekje of een katoenen wattenschijfje op de betreffende plek te leggen en deze 10-15 minuten laten liggen.

Hier volgen een aantal voorbeelden van direct gebruik van colloïdaal zilver. Bij voorhoofds- of bijholte-ontsteking een paar keer per dag in de neus druppelen en opsnuiven. In geval van keelontsteking een paar keer per dag gorgelen. Bij problemen met het tandvlees een paar keer per dag een slokje zo lang mogelijk in de mond houden. Huidproblemen zoals puistjes of andere door bacteriën veroorzaakte huidaandoeningen kun je het best aanpakken door te sprayen en/of kompresjes te leggen. Bij infecties van de geslachtsorganen en de urinewegen een paar keer per dag sprayen of kompresjes leggen. Verder kun je colloïdaal zilver gebruiken als ontsmettingsmiddel, in plaats van jodium, in geval van snij-, schaafwonden en insectenbeten.

Daarnaast kun je het gebruiken als ontsmettingsmiddel in het toilet, voor het bad, voor het reinigen van kammen en borstels. In de keuken kan het worden gebruikt voor het vers houden van groenten en fruit en het schoonhouden van de koelkast. Zo werd zilver in vroeger tijden al gebruikt om water en voedsel te ontsmetten. In Zeeland werd bijvoorbeeld een zilveren gulden meegekookt bij de mosselen en nog eerder kookten cowboys, die over de prairie zwierven zonder vers water, een zilveren dollar mee in het eten.

meer info rond zilver : http://zilver.2link.be